wrijfklank

Dutch

Etymology

From wrijven (“to rub”) +‎ klank (“sound”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈvrɛi̯fklɑŋk/
  • Audio:(file)

Noun

wrijfklank m (plural wrijfklanken, diminutive wrijfklankje n)

  1. a fricative, consonant sound