wpienić

Polish

Etymology

    From w- + piana + -ić.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈfpjɛ.ɲit͡ɕ/
    • Rhymes: -ɛɲit͡ɕ
    • Syllabification: wpie‧nić

    Verb

    wpienić pf (imperfective wpieniać)

    1. (transitive, colloquial) to piss off, to upset
      Synonyms: zdenerwować, wkurzyć, wnerwić, zezłościć
    2. (reflexive with się, colloquial) to get pissed off, to get upset
      Synonyms: zdenerwować się, wkurzyć się, wnerwić się, zezłościć się

    Conjugation

    Conjugation of wpienić pf (class VIa)
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive wpienić
    future tense 1st wpienię wpienimy
    2nd wpienisz wpienicie
    3rd wpieni wpienią
    impersonal wpieni się
    past tense 1st wpieniłem,
    -(e)m wpienił
    wpieniłam,
    -(e)m wpieniła
    wpieniłom1,
    -(e)m wpieniło
    wpieniliśmy,
    -(e)śmy wpienili
    wpieniłyśmy,
    -(e)śmy wpieniły
    2nd wpieniłeś,
    -(e)ś wpienił
    wpieniłaś,
    -(e)ś wpieniła
    wpieniłoś1,
    -(e)ś wpieniło
    wpieniliście,
    -(e)ście wpienili
    wpieniłyście,
    -(e)ście wpieniły
    3rd wpienił wpieniła wpieniło wpienili wpieniły
    impersonal wpieniono
    conditional 1st wpieniłbym,
    bym wpienił
    wpieniłabym,
    bym wpieniła
    wpieniłobym1,
    bym wpieniło
    wpienilibyśmy,
    byśmy wpienili
    wpieniłybyśmy,
    byśmy wpieniły
    2nd wpieniłbyś,
    byś wpienił
    wpieniłabyś,
    byś wpieniła
    wpieniłobyś1,
    byś wpieniło
    wpienilibyście,
    byście wpienili
    wpieniłybyście,
    byście wpieniły
    3rd wpieniłby,
    by wpienił
    wpieniłaby,
    by wpieniła
    wpieniłoby,
    by wpieniło
    wpieniliby,
    by wpienili
    wpieniłyby,
    by wpieniły
    impersonal wpieniono by
    imperative 1st niech wpienię wpieńmy
    2nd wpień wpieńcie
    3rd niech wpieni niech wpienią
    less common forms
    pluperfect
    (dated, literary)
    1st wpieniłem był wpieniłam była wpieniłom było1 wpieniliśmy byli wpieniłyśmy były
    2nd wpieniłeś był wpieniłaś była wpieniłoś było1 wpieniliście byli wpieniłyście były
    3rd wpienił był wpieniła była wpieniło było wpienili byli wpieniły były
    past conditional
    (dated, literary)
    1st byłbym wpienił byłabym wpieniła byłobym wpieniło1 bylibyśmy wpienili byłybyśmy wpieniły
    2nd byłbyś wpienił byłabyś wpieniła byłobyś wpieniło1 bylibyście wpienili byłybyście wpieniły
    3rd byłby wpienił byłaby wpieniła byłoby wpieniło byliby wpienili byłyby wpieniły
    passive adjectival participle wpieniony wpieniona wpienione wpienieni wpienione
    anterior adverbial participle wpieniwszy
    verbal noun wpienienie

    1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

    Further reading

    • “wpienić”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wpienić”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)