wolne

See also: wólneʼ, Wolne, and wołneʼ

Middle English

Verb

wolne

  1. (Late Middle English, Wiltshire) alternative form of wilnen

Polish

Etymology

    From wolny + -e.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈvɔl.nɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔlnɛ
    • Syllabification: wol‧ne
    • Homophone: Wolne

    Noun

    wolne n

    1. (nominalized, colloquial) free time, hometime, knock-off time, leisure, quitting time
      Synonyms: fajrant, laba

    Declension

    Declension of wolne
    singular plural
    nominative wolne wolne
    genitive wolnego wolnych
    dative wolnemu wolnym
    accusative wolne wolne
    instrumental wolnym wolnymi
    locative wolnym wolnych
    vocative wolne wolne
    adjective
    adverb
    interjection

    Adjective

    wolne

    1. inflection of wolny:
      1. nominative/accusative/vocative neuter singular
      2. nonvirile nominative/accusative/vocative plural

    Further reading

    • “wolne”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wolne”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)