wkurw

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈfkurf/
  • Rhymes: -urf
  • Syllabification: wkurw

Etymology 1

    Deverbal from wkurwić.

    Noun

    wkurw m inan

    1. (slang, vulgar) anger, rage
      Synonym: bulwers
    Declension
    Declension of wkurw
    singular
    nominative wkurw
    genitive wkurwa, wkurwu
    dative wkurwowi
    accusative wkurw, wkurwa
    instrumental wkurwem
    locative wkurwie
    vocative wkurwie
    verbs

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Verb

      wkurw

      1. second-person singular imperative of wkurwić

      Further reading

      • “wkurw”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “wkurw”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)