wiuk

Polish

Etymology

    Borrowed from Russian вьюк (vʹjuk). Doublet of juk.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈvjuk/
    • Rhymes: -uk
    • Syllabification: wiuk

    Noun

    wiuk m inan (related adjective wiuczny)

    1. (usually in the plural, dated) synonym of juk (“saddlebag, kyack”)

    Declension

    Declension of wiuk
    singular plural
    nominative wiuk wiuki
    genitive wiuka wiuków
    dative wiukowi wiukom
    accusative wiuk wiuki
    instrumental wiukiem wiukami
    locative wiuku wiukach
    vocative wiuku wiuki
    adjectives
    nouns
    • juczność
    verbs

    Further reading

    • “wiuk”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wiuk”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • wiuk in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego