wissa

Gothic

Romanization

wissa

  1. romanization of 𐍅𐌹𐍃𐍃𐌰

Maltese

Root
w-s-j
4 terms

Etymology

    Inherited from Arabic وَصَّى (waṣṣā).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈwɪs.sa/
    • Rhymes: -ɪssa

    Verb

    wissa (imperfect jwissi, past participle mwissi, verbal noun twissija)

    1. to warn, to caution
      • 2008, Trevor Żahra, Il-Ġenn li Jżommni f’Sikti, Merlin Publishers, →ISBN:
        Missieri kien niżel jiġri isfel, ħareġ fuq l-għatba u beda jsejjaħ lill-pulizija biex iwissihom b’dan il-periklu.
        (please add an English translation of this quotation)
      • 2018, Antoinette Borg, Amina, Merlin Publishers, →ISBN:
        “IMMA … mhux se teħlisha ħafif għal li għamilt, Amina. Ma nistax nibqa’ nwissik biss u int tibqa’ tagħmel ta’ rasek. Dawn il-jumejn, illum u għada, se tqattagħhom f’kamra waħdek, f’dan is-sular. Mhux se tattendi lezzjonijiet —”
        (please add an English translation of this quotation)
    2. to admonish, to reprimand

    Conjugation

    Conjugation of wissa (Form II, final-weak)
    positive forms
    singular plural
    1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
    perfect m wissejt wissejt wissa wissejna wissejtu wissew
    f wissiet
    imperfect m nwissi twissi jwissi nwissu twissu jwissu
    f twissi
    imperative wissi wissu
    negative forms
    singular plural
    1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
    perfect m wissejtx wissejtx wissiex wissejniex wissejtux wissewx
    f wissietx
    imperfect m nwissix twissix jwissix nwissux twissux jwissux
    f twissix
    imperative twissix twissux

    Old English

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈwis.sɑ/

    Verb

    wissa

    1. singular imperative of wissian

    Old Saxon

    Verb

    wissa

    1. first-person past indicative of witan
    2. third-person past indicative of witan