wisior

Polish

Etymology

    From wisieć + -or.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈvi.ɕɔr/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -iɕɔr
    • Syllabification: wi‧sior

    Noun

    wisior m inan (diminutive wisiorek)

    1. pendant (piece of jewellery hung from a chain worn around the neck)
      Synonym: brelok

    Declension

    Declension of wisior
    singular plural
    nominative wisior wisiory
    genitive wisiora, wisioru wisiorów
    dative wisiorowi wisiorom
    accusative wisior wisiory
    instrumental wisiorem wisiorami
    locative wisiorze wisiorach
    vocative wisiorze wisiory

    Further reading

    • “wisior”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wisior”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)