wisielec

Polish

Etymology

    From wisieć + -elec.

    Pronunciation

    • IPA(key): /viˈɕɛ.lɛt͡s/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛlɛt͡s
    • Syllabification: wi‧sie‧lec

    Noun

    wisielec m pers

    1. corpse of a person who died by hanging
    2. hangman (children's game)

    Declension

    Declension of wisielec
    singular plural
    nominative wisielec wisielcy, wisielce
    genitive wisielca wisielców
    dative wisielcowi wisielcom
    accusative wisielca wisielców
    instrumental wisielcem wisielcami
    locative wisielcu wisielcach
    vocative wisielcu, wisielcze wisielcy, wisielce

    Derived terms

    adjective
    adverb
    • wisielczo
    noun
    • wisielczość

    Further reading

    • “wisielec”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wisielec”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)