winogrodnik

Polish

Etymology

From obsolete winograd / winogrod +‎ -nik.[1] First attested in 1612.[2]

Pronunciation

  • IPA(key): /vi.nɔˈɡrɔd.ɲik/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɔdɲik
  • Syllabification: wi‧no‧grod‧nik

Noun

winogrodnik m pers

  1. (obsolete, horticulture) winegrower, winemaker, vigneron, vinedresser, vintner (person who grows vines for wine production)
    Synonym: winiarz

Declension

Declension of winogrodnik
singular plural
nominative winogrodnik winogrodnicy, winogrodniki1
genitive winogrodnika winogrodników
dative winogrodnikowi winogrodnikom
accusative winogrodnika winogrodników
instrumental winogrodnikiem winogrodnikami
locative winogrodniku winogrodnikach
vocative winogrodniku winogrodnicy

1Deprecative.

References

  1. ^ Krystyna Długosz-Kurczabowa (2021), “wino”, in Wielki słownik etymologiczno-historyczny języka polskiego, →ISBN
  2. ^ Paweł Kupiszewski (18.10.2022), “WINOGRODNIK”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]

Further reading