wilniuk

Polish

Etymology

    From Wilno + -uk.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈvil.ɲuk/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ilɲuk
    • Syllabification: wil‧niuk

    Noun

    wilniuk m pers (female equivalent wilniuczka)

    1. (Borderlands) Polish resident or native of Vilnius

    Declension

    Declension of wilniuk
    singular plural
    nominative wilniuk wilniucy, wilniuki1
    genitive wilniuka wilniuków
    dative wilniukowi wilniukom
    accusative wilniuka wilniuków
    instrumental wilniukiem wilniukami
    locative wilniuku wilniukach
    vocative wilniuku wilniucy

    1Deprecative.

    Further reading

    • “wilniuk”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wilniuk”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)