wilczyca

Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *vьlčica.

    Pronunciation

    • IPA(key): /vilˈt͡ʂɘ.t͡sa/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘt͡sa
    • Syllabification: wil‧czy‧ca

    Noun

    wilczyca f (male equivalent wilk)

    1. she-wolf
      Synonyms: basiora, wadera, (dialectal) wilczura
    2. (colloquial) female equivalent of wilk (“German Shepherd”)

    Declension

    Declension of wilczyca
    singular plural
    nominative wilczyca wilczyce
    genitive wilczycy wilczyc
    dative wilczycy wilczycom
    accusative wilczycę wilczyce
    instrumental wilczycą wilczycami
    locative wilczycy wilczycach
    vocative wilczyco wilczyce

    Further reading

    • “wilczyca”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wilczyca”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)