wikliniarz

Polish

Etymology

    From wiklina + -arz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /viˈkli.ɲaʂ/
    • Rhymes: -iɲaʂ
    • Syllabification: wi‧kli‧niarz

    Noun

    wikliniarz m pers

    1. wickerworker

    Declension

    Declension of wikliniarz
    singular plural
    nominative wikliniarz wikliniarze
    genitive wikliniarza wikliniarzy, wikliniarzów1
    dative wikliniarzowi wikliniarzom
    accusative wikliniarza wikliniarzy, wikliniarzów1
    instrumental wikliniarzem wikliniarzami
    locative wikliniarzu wikliniarzach
    vocative wikliniarzu wikliniarze

    1Rare.

    adjective
    • wikliniarski
    noun
    • wikliniarstwo

    Further reading

    • “wikliniarz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wikliniarz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)