wikłacz

See also: Wikłacz

Polish

Etymology

    From wikłać + -acz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈvi.kwat͡ʂ/
    • Rhymes: -ikwat͡ʂ
    • Syllabification: wi‧kłacz
    • Homophone: Wikłacz

    Noun

    wikłacz m animal

    1. any weaverbird belonging to the subfamily Ploceinae

    Declension

    Declension of wikłacz
    singular plural
    nominative wikłacz wikłacze
    genitive wikłacza wikłaczy, wikłaczów1
    dative wikłaczowi wikłaczom
    accusative wikłacza wikłacze
    instrumental wikłaczem wikłaczami
    locative wikłaczu wikłaczach
    vocative wikłaczu wikłacze

    1Rare.

    Further reading

    • “wikłacz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wikłacz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)