wiglere

Old English

Alternative forms

  • wīglere, weohlere

Etymology

From wigle +‎ -ere.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈwiɡ.le.re/, [ˈwiɣ.le.re]

Noun

wiglere m

  1. diviner, augur, sorcerer, soothsayer

Declension

Strong ja-stem:

singular plural
nominative wiglere wigleras
accusative wiglere wigleras
genitive wigleres wiglera
dative wiglere wiglerum

Synonyms

Descendants

  • Middle English: wiʒelere, wiheleare, wiliere, wikelere, wielare