wiccian

Old English

Etymology

From wiċċe (“witch”) +‎ -ian (verb-forming suffix) or Proto-West Germanic *wikk(ij)ōn.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈwit.t͡ʃi.ɑn/
  • Rhymes: -it.t͡ʃi.ɑn

Verb

wiċċian

  1. to practice witchcraft

Conjugation

Derived terms

  • wiċċungdōm

Descendants