wibracja

See also: wibracją

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin vibrātiō. Doublet of vibrato.

    Pronunciation

    • IPA(key): /viˈbra.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: wi‧bra‧cja

    Noun

    wibracja f

    1. (physics) vibration (single complete vibrating motion)
    2. (music) vibrato (musical effect or technique)
      Synonyms: vibrato, wibrato

    Declension

    Declension of wibracja
    singular plural
    nominative wibracja wibracje
    genitive wibracji wibracji, wibracyj1
    dative wibracji wibracjom
    accusative wibrację wibracje
    instrumental wibracją wibracjami
    locative wibracji wibracjach
    vocative wibracjo wibracje

    1Archaic.

    Derived terms

    adjectives
    verb

    Further reading

    • “wibracja”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)