wiano

Polish

Etymology 1

    Inherited from Old Polish wieno, from Proto-Slavic *věno.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈvja.nɔ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -anɔ
    • Syllabification: wia‧no

    Noun

    wiano n

    1. (archaic or dialectal, Near Masovian) bride price, dower
      Synonym: posag
    2. (Lasovia) synonym of wyprawa (“trousseau”)
    Declension
    Declension of wiano
    singular plural
    nominative wiano wiana
    genitive wiana wian
    dative wianu wianom
    accusative wiano wiana
    instrumental wianem wianami
    locative wianie wianach
    vocative wiano wiana

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈvja.nɔ/
      • Rhymes: -anɔ
      • Syllabification: wia‧no

      Verb

      wiano

      1. impersonal past of wiać (“to scram”)

      Further reading

      • “wiano”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “wiano”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
      • Zygmunt Wasilewski (1889), “wiano”, in Jagodne: wieś w powiecie łukowskim, gminie Dąbie: zarys etnograficzny‎[3] (in Polish), Warsaw: M. Arct, page 248
      • Oskar Kolberg (1865), “wiano”, in Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce. Serya II. Sandomierskie (in Polish), page 266