wić

See also: wic and WIC

Polish

Pronunciation

 
  • IPA(key): /ˈvit͡ɕ/
  • Audio 1; “wić”:(file)
  • Audio 2; “wić się”:(file)
  • Rhymes: -it͡ɕ
  • Syllabification: wić
  • Homophone: widź

Etymology 1

    Inherited from Old Polish wić, from Proto-Slavic *viti.

    Verb

    wić impf (perfective uwić, frequentative (Middle Polish) wijać)

    1. (transitive) to plait, to weave (to make e.g. a wreath or bird's nest)
    2. (reflexive with się) to writhe, wriggle
    Conjugation
    Conjugation of wić impf (class Xa)
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive wić
    present tense 1st wiję wijemy
    2nd wijesz wijecie
    3rd wije wiją
    impersonal wije się
    past tense 1st wiłem,
    -(e)m wił
    wiłam,
    -(e)m wiła
    wiłom1,
    -(e)m wiło
    wiliśmy,
    -(e)śmy wili
    wiłyśmy,
    -(e)śmy wiły
    2nd wiłeś,
    -(e)ś wił
    wiłaś,
    -(e)ś wiła
    wiłoś1,
    -(e)ś wiło
    wiliście,
    -(e)ście wili
    wiłyście,
    -(e)ście wiły
    3rd wił wiła wiło wili wiły
    impersonal wito
    future tense 1st będę wił, będę wić będę wiła, będę wić będę wiło1, będę wić będziemy wili, będziemy wić będziemy wiły, będziemy wić
    2nd będziesz wił, będziesz wić będziesz wiła, będziesz wić będziesz wiło1, będziesz wić będziecie wili, będziecie wić będziecie wiły, będziecie wić
    3rd będzie wił, będzie wić będzie wiła, będzie wić będzie wiło, będzie wić będą wili, będą wić będą wiły, będą wić
    impersonal będzie wić się
    conditional 1st wiłbym,
    bym wił
    wiłabym,
    bym wiła
    wiłobym1,
    bym wiło
    wilibyśmy,
    byśmy wili
    wiłybyśmy,
    byśmy wiły
    2nd wiłbyś,
    byś wił
    wiłabyś,
    byś wiła
    wiłobyś1,
    byś wiło
    wilibyście,
    byście wili
    wiłybyście,
    byście wiły
    3rd wiłby,
    by wił
    wiłaby,
    by wiła
    wiłoby,
    by wiło
    wiliby,
    by wili
    wiłyby,
    by wiły
    impersonal wito by
    imperative 1st niech wiję wijmy
    2nd wij wijcie
    3rd niech wije niech wiją
    less common forms
    pluperfect
    (dated, literary)
    1st wiłem był wiłam była wiłom było1 wiliśmy byli wiłyśmy były
    2nd wiłeś był wiłaś była wiłoś było1 wiliście byli wiłyście były
    3rd wił był wiła była wiło było wili byli wiły były
    past conditional
    (dated, literary)
    1st byłbym wił byłabym wiła byłobym wiło1 bylibyśmy wili byłybyśmy wiły
    2nd byłbyś wił byłabyś wiła byłobyś wiło1 bylibyście wili byłybyście wiły
    3rd byłby wił byłaby wiła byłoby wiło byliby wili byłyby wiły
    active adjectival participle wijący wijąca wijące wijący wijące
    passive adjectival participle wity wita wite wici wite
    contemporary adverbial participle wijąc
    verbal noun wicie

    1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

    Etymology 2

      Inherited from Old Polish wić, from Proto-Slavic *vitь.

      Noun

      wić f (diminutive witka)

      1. twig, osier
      2. (cytology) flagellum
      3. (Przemyśl) osier wheel for connecting a ladder support rod (luśnia) to a wheel axle rod (podkulek)
        Synonyms: naluśniak, nalustka
      Declension
      Declension of wić
      singular plural
      nominative wić wici
      genitive wici wici
      dative wici wiciom
      accusative wić wici
      instrumental wicią wiciami
      locative wici wiciach
      vocative wici wici

      Further reading

      • “wić”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “wić”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
      • Aleksander Saloni (1908), “wić”, in “Lud rzeszowski”, in Materyały Antropologiczno-Archeologiczne i Etnograficzne‎[3] (in Polish), volume 10, Kraków: Akademia Umiejętności, page 343

      Upper Sorbian

      Etymology

      From Proto-Slavic *viti.

      Verb

      wić impf

      1. to wind, wrap, bind

      Conjugation