whakaora
Māori
Etymology
From whaka- (causative prefix) + ora (“to be well”).
Verb
whakaora (passive whakaoratia or whakaorahia or whakaorangia)(transitive)
Derived terms
- kaiwhakaora (“saviour”)
- whakaoranga (“relief”)
Further reading
- John C. Moorfield (2011), “whakaora”, in Te Aka: Māori–English, English–Māori Dictionary and Index, 3rd edition, Longman/Pearson Education New Zealand, →ISBN