wercynn

Old English

Etymology

From wer +‎ cynn.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈwerˌkynn/, [ˈwerˌkyn]

Noun

wercynn n

  1. mankind (men as a group, as opposed to womankind)

Declension

Strong a-stem:

singular plural
nominative wercynn —
accusative wercynn —
genitive wercynnes —
dative wercynne —

Synonyms

Antonyms

Further reading