weganin

Polish

Etymology

    From English vegan + Polish -anin.

    Pronunciation

    • IPA(key): /vɛˈɡa.ɲin/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aɲin
    • Syllabification: we‧ga‧nin

    Noun

    weganin m pers (female equivalent weganka, related adjective wegański)

    1. vegan (person who does not eat, drink, or otherwise consume any animal products)
      Coordinate term: wegetarianin

    Declension

    Declension of weganin
    singular plural
    nominative weganin weganie, wegany1
    genitive weganina wegan, weganów
    dative weganinowi weganom
    accusative weganina wegan, weganów
    instrumental weganinem weganami
    locative weganinie weganach
    vocative weganinie weganie

    1Deprecative.

    adverbs
    verbs
    • weganizować impf
    • zweganizować pf

    Further reading

    • “weganin”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “weganin”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)