weertijger

Dutch

Etymology

From weer (“were-, man”) +‎ tijger (“tiger”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈʋeːrˌtɛi̯.ɣər/
  • Hyphenation: weer‧tij‧ger

Noun

weertijger m (plural weertijgers, no diminutive)

  1. (non-Western folklore, fantasy) weretiger