weertijger
Dutch
Etymology
From weer (“were-, man”) + tijger (“tiger”).
Pronunciation
- IPA(key): /ˈʋeːrˌtɛi̯.ɣər/
- Hyphenation: weer‧tij‧ger
Noun
weertijger m (plural weertijgers, no diminutive)
From weer (“were-, man”) + tijger (“tiger”).
weertijger m (plural weertijgers, no diminutive)