weerlegbaar
Dutch
Etymology
From weerleggen (“to refute”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌʋeːrˈlɛx.baːr/
- Hyphenation: weer‧leg‧baar
Adjective
weerlegbaar (comparative weerlegbaarder, superlative weerlegbaarst)
Declension
| Declension of weerlegbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | weerlegbaar | |||
| inflected | weerlegbare | |||
| comparative | weerlegbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | weerlegbaar | weerlegbaarder | het weerlegbaarst het weerlegbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | weerlegbare | weerlegbaardere | weerlegbaarste |
| n. sing. | weerlegbaar | weerlegbaarder | weerlegbaarste | |
| plural | weerlegbare | weerlegbaardere | weerlegbaarste | |
| definite | weerlegbare | weerlegbaardere | weerlegbaarste | |
| partitive | weerlegbaars | weerlegbaarders | — | |