wczasowicz

Polish

Etymology

    From wczasy + -owicz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ft͡ʂaˈsɔ.vit͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvit͡ʂ
    • Syllabification: wcza‧so‧wicz

    Noun

    wczasowicz m pers (female equivalent wczasowiczka)

    1. holidaymaker, vacationer
      Synonyms: urlopowicz, letnik, turysta

    Declension

    Declension of wczasowicz
    singular plural
    nominative wczasowicz wczasowicze
    genitive wczasowicza wczasowiczów
    dative wczasowiczowi wczasowiczom
    accusative wczasowicza wczasowiczów
    instrumental wczasowiczem wczasowiczami
    locative wczasowiczu wczasowiczach
    vocative wczasowiczu wczasowicze
    adjective

    Further reading

    • “wczasowicz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wczasowicz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)