wariacki

Polish

Alternative forms

Etymology

    From wariat + -cki.[1] First attested in 1803.[2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /vaˈrjat͡s.ki/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡ski
    • Syllabification: wa‧riac‧ki

    Adjective

    wariacki (not comparable, derived adverb wariacko)

    1. (colloquial) crazy; mad (characteristic of a madman)
      Synonyms: obłąkany, obłąkańczy, obłędny, szaleńczy, szalony
    2. (derogatory or humorous) crazy; mad (unpredictab or senseless)
      Synonyms: nieodpowiedzialny, szalony

    Declension

    Declension of wariacki (velar)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative wariacki wariacka wariackie wariaccy wariackie
    genitive wariackiego wariackiej wariackiego wariackich
    dative wariackiemu wariackiej wariackiemu wariackim
    accusative wariackiego wariacki wariacką wariackie wariackich wariackie
    instrumental wariackim wariacką wariackim wariackimi
    locative wariackim wariackiej wariackim wariackich

    Derived terms

    adverbs
    • na wariackich papierach
    • po wariacku
    nouns
    • wariackie papiery

    References

    1. ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “wariacki”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
    2. ^ Adam Naruszewicz (1803), Adama Naruszewicza historya narodu polskiego od początku chrześcianstwa (in Polish), volume 5, Panowanie Piastów, page 323

    Further reading