wanhydig
Old English
Etymology
From wan- (“un-”) + hȳdiġ (“minded”).
Pronunciation
- IPA(key): /ˈwɑnˌxyː.dij/, [ˈwɑnˌhyː.dij]
Adjective
wanhȳdiġ
- foolish, imprudent, thoughtless, careless, reckless
- 10th century, The Wanderer:
- Ne sċeal nō tō hātheort, · ne tō hrædwyrde,
ne tō wāc wiga, · ne tō wanhȳdiġ,
ne tō forht, ne tō fæġen, · ne tō feohġīfre,
ne nǣfre ġielpes tō ġeorn, · ǣr hē ġeare cunne.- Should not be too wrathful, nor too hasty in words,
nor too weak warrior, nor too careless,
nor too fearful, nor too joyful, nor too eager for money,
nor ever too eager of pride, before he would know enough.
- Should not be too wrathful, nor too hasty in words,
Declension
Declension of wanhȳdiġ — Strong
| Singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|---|---|---|
| Nominative | wanhȳdiġ | wanhȳdiġu, wanhȳdġu, wanhȳdiġo, wanhȳdġo | wanhȳdiġ |
| Accusative | wanhȳdiġne | wanhȳdiġe, wanhȳdġe | wanhȳdiġ |
| Genitive | wanhȳdiġes, wanhȳdġes | wanhȳdiġre | wanhȳdiġes, wanhȳdġes |
| Dative | wanhȳdiġum, wanhȳdġum | wanhȳdiġre | wanhȳdiġum, wanhȳdġum |
| Instrumental | wanhȳdiġe, wanhȳdġe | wanhȳdiġre | wanhȳdiġe, wanhȳdġe |
| Plural | Masculine | Feminine | Neuter |
| Nominative | wanhȳdiġe, wanhȳdġe | wanhȳdiġa, wanhȳdġa, wanhȳdiġe, wanhȳdġe | wanhȳdiġu, wanhȳdġu, wanhȳdiġo, wanhȳdġo |
| Accusative | wanhȳdiġe, wanhȳdġe | wanhȳdiġa, wanhȳdġa, wanhȳdiġe, wanhȳdġe | wanhȳdiġu, wanhȳdġu, wanhȳdiġo, wanhȳdġo |
| Genitive | wanhȳdiġra | wanhȳdiġra | wanhȳdiġra |
| Dative | wanhȳdiġum, wanhȳdġum | wanhȳdiġum, wanhȳdġum | wanhȳdiġum, wanhȳdġum |
| Instrumental | wanhȳdiġum, wanhȳdġum | wanhȳdiġum, wanhȳdġum | wanhȳdiġum, wanhȳdġum |
Declension of wanhȳdiġ — Weak
| Singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|---|---|---|
| Nominative | wanhȳdiġa, wanhȳdġa | wanhȳdiġe, wanhȳdġe | wanhȳdiġe, wanhȳdġe |
| Accusative | wanhȳdiġan, wanhȳdġan | wanhȳdiġan, wanhȳdġan | wanhȳdiġe, wanhȳdġe |
| Genitive | wanhȳdiġan, wanhȳdġan | wanhȳdiġan, wanhȳdġan | wanhȳdiġan, wanhȳdġan |
| Dative | wanhȳdiġan, wanhȳdġan | wanhȳdiġan, wanhȳdġan | wanhȳdiġan, wanhȳdġan |
| Instrumental | wanhȳdiġan, wanhȳdġan | wanhȳdiġan, wanhȳdġan | wanhȳdiġan, wanhȳdġan |
| Plural | Masculine | Feminine | Neuter |
| Nominative | wanhȳdiġan, wanhȳdġan | wanhȳdiġan, wanhȳdġan | wanhȳdiġan, wanhȳdġan |
| Accusative | wanhȳdiġan, wanhȳdġan | wanhȳdiġan, wanhȳdġan | wanhȳdiġan, wanhȳdġan |
| Genitive | wanhȳdiġra, wanhȳdiġena, wanhȳdġena | wanhȳdiġra, wanhȳdiġena, wanhȳdġena | wanhȳdiġra, wanhȳdiġena, wanhȳdġena |
| Dative | wanhȳdiġum, wanhȳdġum | wanhȳdiġum, wanhȳdġum | wanhȳdiġum, wanhȳdġum |
| Instrumental | wanhȳdiġum, wanhȳdġum | wanhȳdiġum, wanhȳdġum | wanhȳdiġum, wanhȳdġum |
Further reading
- Joseph Bosworth; T. Northcote Toller (1898), “wanhȳdiġ”, in An Anglo-Saxon Dictionary (in Old English), second edition, Oxford: Oxford University Press.