wacik

Polish

Etymology

    From wata + -ik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈva.t͡ɕik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡ɕik
    • Syllabification: wa‧cik

    Noun

    wacik m inan

    1. (medicine) swab (small piece of soft, absorbent material)

    Declension

    Declension of wacik
    singular plural
    nominative wacik waciki
    genitive wacika wacików
    dative wacikowi wacikom
    accusative wacik waciki
    instrumental wacikiem wacikami
    locative waciku wacikach
    vocative waciku waciki

    Derived terms

    adverb
    • na waciki

    Further reading

    • “wacik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wacik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)