vykakat

Czech

Etymology

    From vy- + kakat.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈvɪkakat]

    Verb

    vykakat pf (imperfective kakat)

    1. (childish) to poo (about an animal or a human)
      Synonym: vykálet

    Conjugation

    Conjugation of vykakat
    infinitive vykakat, vykakati active adjective vykakavší


    verbal noun vykakání passive adjective vykakaný
    present forms indicative imperative
    singular plural singular plural
    1st person vykakám vykakáme — vykakejme
    2nd person vykakáš vykakáte vykakej vykakejte
    3rd person vykaká vykakají — —

    The verb vykakat does not have present tense and the present forms are used to express future only.

    participles past participles passive participles
    singular plural singular plural
    masculine animate vykakal vykakali vykakán vykakáni
    masculine inanimate vykakaly vykakány
    feminine vykakala vykakána
    neuter vykakalo vykakala vykakáno vykakána
    transgressives present past
    masculine singular — vykakav
    feminine + neuter singular — vykakavši
    plural — vykakavše

    Further reading