vulgatrix

Latin

Etymology

    From vulgō, vulgātum (“to make known, public”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).

    Pronunciation

    Noun

    vulgātrīx f (genitive vulgātrīcis, masculine vulgātor); third declension

    1. female divulger; woman who divulges, makes known, publicizes
      Julia Balbilla vulgatrix multarum fabularum quae loquuntur eius peregrationes in Aegypto cum Hadriano Imperatore
      Julia Balbilla is the divulger of many tales which recount her travels in Egypt with Emperor Hadrian.
      • 1570, Bernhard Moller, Rhenus et eius descriptio elegans, a primis fontibus usque ad oceanum Germanicum ubi vrbes, castra, & pagi adiacentes, item flumina & riuuli in hunc influentes, & ſi quid praetereà memorabile occurrat plenissimè carmine elegiaco depingitur‎[1] (quotation in Latin; overall work in Latin), page 127:
        Cenſuit indignum vulgatrix nomine Fama Cuius ab ingenio crimen & ira venit.
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative vulgātrīx vulgātrīcēs
    genitive vulgātrīcis vulgātrīcum
    dative vulgātrīcī vulgātrīcibus
    accusative vulgātrīcem vulgātrīcēs
    ablative vulgātrīce vulgātrīcibus
    vocative vulgātrīx vulgātrīcēs