vrederijk

Dutch

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈvreː.dəˌrɛi̯k/
  • Hyphenation: vre‧de‧rijk

Etymology 1

Compound of vrede +‎ rijk.

Noun

vrederijk n (plural vrederijken, no diminutive)

  1. (chiefly Christianity, chiefly singular) kingdom of peace (usually in relation to eschatology)

Etymology 2

From vrede +‎ -rijk.

Adjective

vrederijk (comparative vrederijker, superlative vrederijkst)

  1. (rare) peaceful, full of peace
Declension
Declension of vrederijk
uninflected vrederijk
inflected vrederijke
comparative vrederijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial vrederijk vrederijker het vrederijkst
het vrederijkste
indefinite m./f. sing. vrederijke vrederijkere vrederijkste
n. sing. vrederijk vrederijker vrederijkste
plural vrederijke vrederijkere vrederijkste
definite vrederijke vrederijkere vrederijkste
partitive vrederijks vrederijkers —