vrăjitor

Romanian

Vrăjitor

Etymology

    From vrăji (“to bewitch”) + -tor.

    Pronunciation

    • IPA(key): /vrə.ʒiˈtor/

    Noun

    vrăjitor m (plural vrăjitori, feminine equivalent vrăjitoare)

    1. wizard (person skilled with magic)

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative vrăjitor vrăjitorul vrăjitori vrăjitorii
    genitive-dative vrăjitor vrăjitorului vrăjitori vrăjitorilor
    vocative vrăjitorule vrăjitorilor

    Further reading