vitrit

Romanian

Etymology

    Borrowed from German Vitrit or French vitrite.

    Noun

    vitrit n (uncountable)

    1. vitrite

    Declension

    singular only indefinite definite
    nominative-accusative vitrit vitritul
    genitive-dative vitrit vitritului
    vocative vitritule

    References

    • vitrit in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN