vitamin

English

Alternative forms

Etymology

    First use appears c. 1920, originally vitamine (1912), from Latin vīta (“life”) (see vital) + amine (see amino acids). Vitamine coined by Polish biochemist Casimir Funk after the initial discovery of aberic acid (thiamine), when it was thought that all such nutrients would be amines.[1] The term had become ubiquitous by the time it was discovered that vitamin C, among others, had no amine component. In 1920, British biochemist Jack Drummond proposed that the final -e be dropped to deemphasize the amine reference. The ending -in was acceptable because it was used for natural substances of undefined composition. Drummond also introduced the lettering system of nomenclature (Vitamin A, B, C, etc.) at this same time.

    Pronunciation

    • IPA(key): (UK) /ˈvɪt.ə.mɪn/[2][1][3]
    • (General American, Canada) IPA(key): /ˈvaɪ.tə.mɪn/, (Canadian raising) [ˈvʌɪ.ɾə.mɪn][2][1]
      • Audio (US):(file)
      • Audio (Texas):(file)
    • (Australia) IPA(key): /ˈvɑe.tə.mən/, [ˈvɑe.ɾə.mən][4]
    • (General South African) IPA(key): /ˈvɨt.ə.mɨn/
    • (Philippines) IPA(key): /vaɪ̯ˈt̪aː.mɪn̪/, /baɪ̯ˈt̪aː.mɪn̪/

    Noun

    vitamin (plural vitamins)

    1. Any of a specific group of organic compounds essential in small quantities for healthy human growth, metabolism, development, and body function. They are found in minute amounts in plant and animal foods or sometimes produced synthetically, and deficiencies of specific vitamins produce specific disorders.
      a food rich in vitamins
    2. (informal, figurative) preceding a word or its initial letter, to imply that the referent benefits health or wellness
      Vitamin N: The Essential Guide to a Nature-Rich Life
      I just follow three three Cs: clean living, chewing thoroughly, and a daily dose of vitamin Church

    Usage notes

    • Most vitamins cannot be synthesized by the human body. This characteristic is often considered part of the definition of a vitamin; however, vitamin D is an exception, as it can be produced endogenously.

    Hyponyms

    Derived terms

    vitamins with letters at the end

    Translations

    Verb

    vitamin (third-person singular simple present vitamins, present participle vitamining, simple past and past participle vitamined)

    1. (transitive, dated) To fortify with vitamins.

    See also

    References

    1. ↑ 1.0 1.1 1.2 “vitamin”, in Dictionary.com Unabridged, Dictionary.com, LLC, 1995–present.
    2. ↑ 2.0 2.1 “vitamin”, in Merriam-Webster Online, Springfield, Massachusetts: Merriam-Webster, Inc., 1996–present.
    3. ^ Cambridge Dictionaries Online
    4. ^ Australian English

    Crimean Tatar

    Etymology

    French vitamine.

    Noun

    vitamin

    1. vitamin

    Declension

    Declension of vitamin
    singular plural
    nominative vitamin vitaminler
    genitive vitaminniñ vitaminlerniñ
    dative vitaminge vitaminlerge
    accusative vitaminni vitaminlerni
    locative vitaminde vitaminlerde
    ablative vitaminden vitaminlerden

    References

    Danish

    Pronunciation

    • IPA(key): /vitamiːn/, [vitˢaˈmiːˀn]

    Noun

    vitamin n (singular definite vitaminet, plural indefinite vitaminer)

    1. vitamin

    Declension

    Declension of vitamin
    neuter
    gender
    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative vitamin vitaminet vitaminer vitaminerne
    genitive vitamins vitaminets vitaminers vitaminernes

    Further reading

    Hungarian

    Etymology

    From English vitamin.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈvitɒmin]
    • Hyphenation: vi‧ta‧min
    • Rhymes: -in

    Noun

    vitamin (plural vitaminok)

    1. vitamin

    Declension

    Inflection (stem in -o-, back harmony)
    singular plural
    nominative vitamin vitaminok
    accusative vitamint vitaminokat
    dative vitaminnak vitaminoknak
    instrumental vitaminnal vitaminokkal
    causal-final vitaminért vitaminokért
    translative vitaminná vitaminokká
    terminative vitaminig vitaminokig
    essive-formal vitaminként vitaminokként
    essive-modal — —
    inessive vitaminban vitaminokban
    superessive vitaminon vitaminokon
    adessive vitaminnál vitaminoknál
    illative vitaminba vitaminokba
    sublative vitaminra vitaminokra
    allative vitaminhoz vitaminokhoz
    elative vitaminból vitaminokból
    delative vitaminról vitaminokról
    ablative vitamintól vitaminoktól
    non-attributive
    possessive – singular
    vitaminé vitaminoké
    non-attributive
    possessive – plural
    vitaminéi vitaminokéi
    Possessive forms of vitamin
    possessor single possession multiple possessions
    1st person sing. vitaminom vitaminjaim
    2nd person sing. vitaminod vitaminjaid
    3rd person sing. vitaminja vitaminjai
    1st person plural vitaminunk vitaminjaink
    2nd person plural vitaminotok vitaminjaitok
    3rd person plural vitaminjuk vitaminjaik

    Derived terms

    Compound words

    References

    1. ^ István Tótfalusi (2005), Idegenszó-tár: Idegen szavak értelmező és etimológiai szótára [A Storehouse of Foreign Words: An Explanatory and Etymological Dictionary of Foreign Words], Budapest: Tinta, →ISBN

    Further reading

    • vitamin in Géza Bárczi, László Országh, et al., editors, A magyar nyelv értelmező szótára [The Explanatory Dictionary of the Hungarian Language] (ÉrtSz.), Budapest: Akadémiai Kiadó, 1959–1962. Fifth ed., 1992: →ISBN.

    Indonesian

    Etymology

    From English vitamin, earlier vitamine, from Latin vīta (“life”) (see vital) + amine.

    Pronunciation

    • IPA(key): [viˈtamɪn]
    • Hyphenation: vi‧ta‧min

    Noun

    vitamin (plural vitamin-vitamin)

    1. vitamin

    Further reading

    Japanese

    Romanization

    vitamin

    1. Rōmaji transcription of ヴィタミン
    2. Rōmaji transcription of ヸタミン

    Malay

    Etymology

    From English vitamin, earlier vitamine, from Latin vīta (“life”) (see vital) + amine.

    Noun

    vitamin (Jawi spelling ۏيتامين, plural vitamin-vitamin)

    1. vitamin: any of a specific group of organic compounds essential in small quantities for healthy human growth, metabolism, development, and body function; found in minute amounts in plant and animal foods or sometimes produced synthetically; deficiencies of specific vitamins produce specific disorders.

    Further reading

    Norwegian Bokmål

    Noun

    vitamin n (definite singular vitaminet, indefinite plural vitamin or vitaminer, definite plural vitamina or vitaminene)

    1. a vitamin

    References

    Norwegian Nynorsk

    Noun

    vitamin n (definite singular vitaminet, indefinite plural vitamin, definite plural vitamina)

    1. a vitamin

    References

    Swedish

    Noun

    vitamin n or c

    1. vitamin

    Declension

    Declension of vitamin
    nominative genitive
    singular indefinite vitamin vitamins
    definite vitaminet vitaminets
    plural indefinite vitaminer vitaminers
    definite vitaminerna vitaminernas
    Declension of vitamin
    nominative genitive
    singular indefinite vitamin vitamins
    definite vitaminen vitaminens
    plural indefinite vitaminer vitaminers
    definite vitaminerna vitaminernas

    Further reading

    • “vitamin”, in Svenska Akademiens ordböcker [Dictionaries of the Swedish Academy] (in Swedish)

    Turkish

    Etymology

      Inherited from Ottoman Turkish ویتامین (vitamin).

      Noun

      vitamin (definite accusative vitamini, plural vitaminler)

      1. vitamin

      Declension

      Declension of vitamin
      singular plural
      nominative vitamin vitaminler
      definite accusative vitamini vitaminleri
      dative vitamine vitaminlere
      locative vitaminde vitaminlerde
      ablative vitaminden vitaminlerden
      genitive vitaminin vitaminlerin
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular vitaminim vitaminlerim
      2nd singular vitaminin vitaminlerin
      3rd singular vitamini vitaminleri
      1st plural vitaminimiz vitaminlerimiz
      2nd plural vitamininiz vitaminleriniz
      3rd plural vitaminleri vitaminleri
      definite accusative
      singular plural
      1st singular vitaminimi vitaminlerimi
      2nd singular vitaminini vitaminlerini
      3rd singular vitaminini vitaminlerini
      1st plural vitaminimizi vitaminlerimizi
      2nd plural vitamininizi vitaminlerinizi
      3rd plural vitaminlerini vitaminlerini
      dative
      singular plural
      1st singular vitaminime vitaminlerime
      2nd singular vitaminine vitaminlerine
      3rd singular vitaminine vitaminlerine
      1st plural vitaminimize vitaminlerimize
      2nd plural vitamininize vitaminlerinize
      3rd plural vitaminlerine vitaminlerine
      locative
      singular plural
      1st singular vitaminimde vitaminlerimde
      2nd singular vitamininde vitaminlerinde
      3rd singular vitamininde vitaminlerinde
      1st plural vitaminimizde vitaminlerimizde
      2nd plural vitamininizde vitaminlerinizde
      3rd plural vitaminlerinde vitaminlerinde
      ablative
      singular plural
      1st singular vitaminimden vitaminlerimden
      2nd singular vitamininden vitaminlerinden
      3rd singular vitamininden vitaminlerinden
      1st plural vitaminimizden vitaminlerimizden
      2nd plural vitamininizden vitaminlerinizden
      3rd plural vitaminlerinden vitaminlerinden
      genitive
      singular plural
      1st singular vitaminimin vitaminlerimin
      2nd singular vitamininin vitaminlerinin
      3rd singular vitamininin vitaminlerinin
      1st plural vitaminimizin vitaminlerimizin
      2nd plural vitamininizin vitaminlerinizin
      3rd plural vitaminlerinin vitaminlerinin
      Predicative forms
      singular plural
      1st singular vitaminim vitaminlerim
      2nd singular vitaminsin vitaminlersin
      3rd singular vitamin
      vitamindir
      vitaminler
      vitaminlerdir
      1st plural vitaminiz vitaminleriz
      2nd plural vitaminsiniz vitaminlersiniz
      3rd plural vitaminler vitaminlerdir

      Derived terms

      • vitaminli
      • vitaminsiz