viratus

Latin

Pronunciation

Etymology 1

    From vir (“a man”) + -ātus (“having the quality of”, suffix forming adjectives).

    Adjective

    virātus (feminine virāta, neuter virātum); first/second-declension adjective

    1. (Late Latin) of a manly spirit, manly, manful
    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative virātus virāta virātum virātī virātae virāta
    genitive virātī virātae virātī virātōrum virātārum virātōrum
    dative virātō virātae virātō virātīs
    accusative virātum virātam virātum virātōs virātās virāta
    ablative virātō virātā virātō virātīs
    vocative virāte virāta virātum virātī virātae virāta
    Synonyms

    References

    Etymology 2

    vir (“a man”) +‎ -ātus (“conduct or character befitting”, suffix forming abstract nouns)

    Noun

    virātus m (genitive virātūs); fourth declension

    1. (Late Latin) manly conduct, manliness
    Declension

    Fourth-declension noun.

    singular plural
    nominative virātus virātūs
    genitive virātūs virātuum
    dative virātuī virātibus
    accusative virātum virātūs
    ablative virātū virātibus
    vocative virātus virātūs
    Synonyms

    References