vindsurfa

Swedish

Etymology

By surface analysis, vind +‎ surfa.

Verb

vindsurfa (present vindsurfar, preterite vindsurfade, supine vindsurfat, imperative vindsurfa)

  1. windsurf

Conjugation

Conjugation of vindsurfa (weak)
active passive
infinitive vindsurfa vindsurfas
supine vindsurfat vindsurfats
imperative vindsurfa —
imper. plural1 vindsurfen —
present past present past
indicative vindsurfar vindsurfade vindsurfas vindsurfades
ind. plural1 vindsurfa vindsurfade vindsurfas vindsurfades
subjunctive2 vindsurfe vindsurfade vindsurfes vindsurfades
present participle vindsurfande
past participle —

1 Archaic. 2 Dated. See the appendix on Swedish verbs.

Derived terms

Further reading

  • “vindsurfa”, in Svenska Akademiens ordböcker [Dictionaries of the Swedish Academy] (in Swedish)