vindal
Norwegian Nynorsk
Etymology
From vind (“wind”) + -al (“inclined to, state of”).
Adjective
vindal (neuter vindalt, definite singular and plural vindale)
References
- “vindal”, in Norsk Ordbok: Ordbok over det Norske Folkemålet og det Nynorske Skriftmålet (in Norwegian Nynorsk), Oslo: Det Norske Samlaget, 1950–2016, →ISBN.