vindal

Norwegian Nynorsk

Etymology

From vind (“wind”) +‎ -al (“inclined to, state of”).

Adjective

vindal (neuter vindalt, definite singular and plural vindale)

  1. (archaic or dialectal) windy
    Synonym: vindfull

References

  • “vindal”, in Norsk Ordbok: Ordbok over det Norske Folkemålet og det Nynorske Skriftmålet (in Norwegian Nynorsk), Oslo: Det Norske Samlaget, 1950–2016, →ISBN.