vilgti
Lithuanian
Etymology
Inherited from Proto-Balto-Slavic *wilˀgtéi.
Verb
vi̇̀lgti (third-person present tense vi̇̀lgsta, third-person past tense vi̇̀lgo)
Conjugation
| singular vienaskaita | plural daugiskaita | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | |||
| aš | tu | jis/ji | mes | jūs | jie/jos | |||
| indicative | present | vi̇̀lgstu | vi̇̀lgsti | vi̇̀lgsta | vi̇̀lgstame vi̇̀lgstam |
vi̇̀lgstate vi̇̀lgstat |
vi̇̀lgsta | |
| past | vi̇̀lgau | vi̇̀lgai | vi̇̀lgo | vi̇̀lgome vi̇̀lgom |
vi̇̀lgote vi̇̀lgot |
vi̇̀lgo | ||
| past frequentative | vi̇̀lgdavau | vi̇̀lgdavai | vi̇̀lgdavo | vi̇̀lgdavome vi̇̀lgdavom |
vi̇̀lgdavote vi̇̀lgdavot |
vi̇̀lgdavo | ||
| future | vi̇̀lgsiu | vi̇̀lgsi | vi̇̀lgs | vi̇̀lgsime vi̇̀lgsim |
vi̇̀lgsite vi̇̀lgsit |
vi̇̀lgs | ||
| subjunctive | vi̇̀lgčiau | vi̇̀lgtum vi̇̀lgtumei |
vi̇̀lgtų | vi̇̀lgtumėme vi̇̀lgtumėm vi̇̀lgtume |
vi̇̀lgtumėte vi̇̀lgtumėt |
vi̇̀lgtų | ||
| imperative | — | vi̇̀lgk vi̇̀lgki |
tevi̇̀lgsta tevi̇̀lgstie |
vi̇̀lgkime vi̇̀lgkim |
vi̇̀lgkite vi̇̀lgkit |
tevi̇̀lgsta tevi̇̀lgstie | ||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Derived terms
adjectives
- vi̇̀lgšnas
nouns
- vilgati̇̀s
- vilgščià
prefixed verbs
- apvi̇̀lgti
- atvi̇̀lgti
- pavi̇̀lgti
- suvi̇̀lgti
- užvi̇̀lgti
Related terms
transitive verbs
- válgyti
- vélgti
References
- “vilgti”, in Lietuvių kalbos žodynas [Dictionary of the Lithuanian language], lkz.lt, 1941–2026
- “vilgti”, in Lietuvių kalbos etimologinio žodyno duomenų bazė [Lithuanian etymological dictionary database], 2007–2012
- Smoczyński, Wojciech (2007), “vilgti”, in Słownik etymologiczny języka litewskiego [Etymological Dictionary of the Lithuanian Language][1] (in Polish), Vilnius: Vilnius University, page 2209