vicennium

English

Etymology

From Latin vicennium, from vīcennis (“20-year”) + -ium, from vīciēs (“20 times”) + annus (“year”) + -is (suffix forming compound adjectives). Equivalent to vicennial +‎ -ium.

Noun

vicennium (plural vicennia or vicenniums)

  1. (rare) A period of twenty years.

Derived terms

Latin

Pronunciation

Etymology 1

    From vīcennis + -ium (forming abstract nouns).

    Noun

    vīcennium n (genitive vīcenniī); second declension

    1. (post-classical) vicennium, a twenty-year period
      • 493 CE – 526 CE, attributed to Flavius Theodericus, Edictum Theodorici Regis 68. Si originaria de ingenuo solo exierit:
        Originaria ex quo de ingenuo solo discesserit, intra vicennii spatia repetatur. Quod si originaria, expletis viginti annis, domino sub hac praescriptione perierit, simul eius agnatio, intra viginti annos suscepta a domino mulieris servato novellae legis tenore non pereat.
        (please add an English translation of this quotation)
    Declension

    Second-declension noun (neuter).

    Coordinate terms
    Descendants
    • English: vicennium
    • Italian: vicennio

    Etymology 2

    Adjective

    vīcennium

    1. genitive masculine/feminine/neuter plural of vīcennis

    References

    • “vicennium”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “vicennium”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.