vicariatus

Latin

Etymology

    From vicārius (“vicar”) + -ātus (abstract noun).

    Noun

    vicāriātus m (genitive vicāriātūs); fourth declension

    1. a vicariate, the office of a vicar

    Declension

    Fourth-declension noun.

    singular plural
    nominative vicāriātus vicāriātūs
    genitive vicāriātūs vicāriātuum
    dative vicāriātuī vicāriātibus
    accusative vicāriātum vicāriātūs
    ablative vicāriātū vicāriātibus
    vocative vicāriātus vicāriātūs