viarius

Latin

Etymology

    Inherited from Old Latin viasieis. By surface analysis, via + -ārius.

    Pronunciation

    Adjective

    viārius (feminine viāria, neuter viārium); first/second-declension adjective

    1. of or belonging to the highways or roads
      • 62 BCE – 43 BCE, Cicero, Epistulae ad familiares 8.6.5:
        Quod tibi supra scripsi Curionem valde frigere, iam calet; nam ferventissime concerpitur; levissime enim, quia de intercalando non obtinuerat, transfugit ad populum et pro Caesare loqui coepit legemque viariam, non dissimilem agrariae Rulli, et alimentariam, quae iubet aediles metiri, iactavit: hoc nondum fecerat, cum priorem partem epistulae scripsi.
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative viārius viāria viārium viāriī viāriae viāria
    genitive viāriī viāriae viāriī viāriōrum viāriārum viāriōrum
    dative viāriō viāriae viāriō viāriīs
    accusative viārium viāriam viārium viāriōs viāriās viāria
    ablative viāriō viāriā viāriō viāriīs
    vocative viārī viāria viārium viāriī viāriae viāria

    Derived terms

    Descendants

    • → Italian: viario
    • → Spanish: viario

    Further reading