vesperae

Latin

Etymology 1

Substantivisation of relational Late Latin vesperus (“evening”).

Noun

vesperae f pl (genitive vesperārum); first declension

  1. (Ecclesiastical Latin) vespers (evening prayer service)
Declension

First-declension noun, plural only.

Etymology 2

Noun

vesperae

  1. inflection of vespera (“evening”):
    1. nominative/vocative plural
    2. genitive/dative singular

References