veronensis

Latin

Etymology

    From Vērōna + -ēnsis.

    Pronunciation

    Adjective

    vērōnēnsis (neuter vērōnēnse); third-declension two-termination adjective

    1. Veronese
      • 1478, Claudius Ptolemaeus, Arnold Bucking, Clavdii Ptholemei Alexandrini Philosophi Cosmographia, page 1:
        Domitius Calderinus Veronenſis cui huius emendationis prouintia demādata fuerat eam curā ſuſce pit afferens cum uetuſtiſſimo greco manugemiſti Philoſophi emendato latinos codices ſe collocaturuʒ Maguſter uero Conradus Suueynheym Germanus a quo formandorū Rome librorū ars primū profecta eſt.
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Third-declension two-termination adjective.

    singular plural
    masc./fem. neuter masc./fem. neuter
    nominative vērōnēnsis vērōnēnse vērōnēnsēs vērōnēnsia
    genitive vērōnēnsis vērōnēnsium
    dative vērōnēnsī vērōnēnsibus
    accusative vērōnēnsem vērōnēnse vērōnēnsīs
    vērōnēnsēs
    vērōnēnsia
    ablative vērōnēnsī vērōnēnsibus
    vocative vērōnēnsis vērōnēnse vērōnēnsēs vērōnēnsia