verkrachting
Dutch
Etymology
From verkrachten + -ing.
Pronunciation
- IPA(key): /vərˈkrɑx.tɪŋ/
Audio: (file) - Rhymes: -ɑxtɪŋ
- Hyphenation: ver‧krach‧ting
Noun
verkrachting f (plural verkrachtingen, diminutive verkrachtingetje n or verkrachtinkje n)
Derived terms
- groepsverkrachting
- opzetverkrachting
- schuldverkrachting
- verkrachtingscultuur