veresiye

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish ویره‌سی یه (viresiye, veresiye). By surface analysis, ver- (“to give, to deliver”) + -esi + -(y)e (“dative”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ve.ɾe.siˈje/
    • Hyphenation: ve‧re‧si‧ye

    Adverb

    veresiye

    1. not upfront, to be paid later, on credit, on tick.
      Antonyms: peşin, peşinen
    2. (figuratively) sloppily, carelessly
      Antonyms: özensiz, üstünkörü, gelişigüzel

    Derived terms

    • veresiye almak
    • veresiye vermek
    • veresiyeci
    • veresiyecilik

    Further reading