ventriloquus

Latin

Etymology

    From venter (“belly”) + -loquus (“speaking”).

    Pronunciation

    Noun

    ventriloquus m (genitive ventriloquī); second declension

    1. ventriloquist

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative ventriloquus ventriloquī
    genitive ventriloquī ventriloquōrum
    dative ventriloquō ventriloquīs
    accusative ventriloquum ventriloquōs
    ablative ventriloquō ventriloquīs
    vocative ventriloque ventriloquī

    Descendants

    • → English: ventriloquous

    References