velit

See also: veliť

Latin

Verb

velit

  1. third-person singular present active subjunctive of volō

Romanian

Etymology

    From vel + -it.

    Adjective

    velit m or n (feminine singular velită, masculine plural veliți, feminine/neuter plural velite)

    1. belonging to the first class of boyars

    Declension

    Declension of velit
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite velit velită veliți velite
    definite velitul velita veliții velitele
    genitive-
    dative
    indefinite velit velite veliți velite
    definite velitului velitei veliților velitelor