velin

Catalan

Verb

velin

  1. inflection of velar:
    1. third-person plural present subjunctive
    2. third-person plural imperative

Romanian

Etymology

    Borrowed from French vélin.

    Pronunciation

    • IPA(key): /veˈlin/

    Adjective

    velin m or n (feminine singular velină, masculine plural velini, feminine/neuter plural veline)

    1. (attributive) vellum (a writing paper of very high quality)

    Declension

    Declension of velin
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite velin velină velini veline
    definite velinul velina velinii velinele
    genitive-
    dative
    indefinite velin veline velini veline
    definite velinului velinei velinilor velinelor

    Derived terms

    Further reading