vekil

See also: vəkil

Crimean Tatar

Etymology

From Arabic وَكِيل (wakīl).

Pronunciation

  • Hyphenation: ve‧kil

Noun

vekil

  1. representative

Declension

Declension of vekil
singular plural
nominative vekil vekiller
genitive vekilniñ vekillerniñ
dative vekilge vekillerge
accusative vekilni vekillerni
locative vekilde vekillerde
ablative vekilden vekillerden

Derived terms

  • vekil etmek
  • vekillik

References

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish وكیل (vekîl), borrowed from Arabic وَكِيل (wakīl, “agent, envoy”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /veˈcil/, /veˈciːl/ (before suffixes beginning with vowels)
    • Audio:(file)
    • Hyphenation: ve‧kil

    Noun

    vekil (definite accusative vekili, plural vekiller)

    1. agent, proxy
    2. minister
      Synonym: bakan

    Declension

    Declension of vekil
    singular plural
    nominative vekil vekiller
    definite accusative vekili vekilleri
    dative vekile vekillere
    locative vekilde vekillerde
    ablative vekilden vekillerden
    genitive vekilin vekillerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular vekilim vekillerim
    2nd singular vekilin vekillerin
    3rd singular vekili vekilleri
    1st plural vekilimiz vekillerimiz
    2nd plural vekiliniz vekilleriniz
    3rd plural vekilleri vekilleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular vekilimi vekillerimi
    2nd singular vekilini vekillerini
    3rd singular vekilini vekillerini
    1st plural vekilimizi vekillerimizi
    2nd plural vekilinizi vekillerinizi
    3rd plural vekillerini vekillerini
    dative
    singular plural
    1st singular vekilime vekillerime
    2nd singular vekiline vekillerine
    3rd singular vekiline vekillerine
    1st plural vekilimize vekillerimize
    2nd plural vekilinize vekillerinize
    3rd plural vekillerine vekillerine
    locative
    singular plural
    1st singular vekilimde vekillerimde
    2nd singular vekilinde vekillerinde
    3rd singular vekilinde vekillerinde
    1st plural vekilimizde vekillerimizde
    2nd plural vekilinizde vekillerinizde
    3rd plural vekillerinde vekillerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular vekilimden vekillerimden
    2nd singular vekilinden vekillerinden
    3rd singular vekilinden vekillerinden
    1st plural vekilimizden vekillerimizden
    2nd plural vekilinizden vekillerinizden
    3rd plural vekillerinden vekillerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular vekilimin vekillerimin
    2nd singular vekilinin vekillerinin
    3rd singular vekilinin vekillerinin
    1st plural vekilimizin vekillerimizin
    2nd plural vekilinizin vekillerinizin
    3rd plural vekillerinin vekillerinin
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular vekilim vekillerim
    2nd singular vekilsin vekillersin
    3rd singular vekil
    vekildir
    vekiller
    vekillerdir
    1st plural vekiliz vekilleriz
    2nd plural vekilsiniz vekillersiniz
    3rd plural vekiller vekillerdir

    Derived terms