vejlede

Danish

Etymology

From vej (“way, road”) +‎ lede (“to lead”). Compare Swedish vägleda.

Pronunciation

  • IPA(key): /vajleːˀðə/, [ˈʋɑjˌleðˀð̩]

Verb

vejlede (past tense vejledte or vejledede, past participle vejledt or vejledet)

  1. to guide, instruct (tell how a thing should be done)
  2. to supervise (a student)

Conjugation

Conjugation of vejlede
active passive
infinitive vejlede vejledes
present vejleder vejledes
past vejledede or vejledte vejlededes or vejledtes
imperative vejled —
participle
present vejledende
past (have / havde) vejledet or vejledt
gerund vejleden

Derived terms

References