vanzelfsprekend

Dutch

Etymology

Present participle from vanzelf spreken.

Pronunciation

  • IPA(key): /vɑn.zɛlfˈspreː.kənt/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: van‧zelf‧spre‧kend

Adjective

vanzelfsprekend (comparative vanzelfsprekender, superlative vanzelfsprekendst)

  1. self-evident, evident, obvious
    Het is vanzelfsprekend dat water nat is. ― It is self-evident that water is wet.
    Het antwoord op de vraag was vanzelfsprekend voor iedereen. ― The answer to the question was obvious to everyone.
    Het feit dat de aarde rond is, is vanzelfsprekend voor moderne wetenschappers. ― The fact that the earth is round is evident to modern scientists.
  2. taken for granted, natural
    In een gezonde relatie is wederzijds respect vanzelfsprekend. ― In a healthy relationship, mutual respect is taken for granted.
    In deze moderne tijd is snel internet bijna vanzelfsprekend geworden. ― In this modern age, fast internet has become almost natural.
    Voor de meeste mensen is ademen vanzelfsprekend, tot je er problemen mee krijgt. ― Breathing is taken for granted for most people, until they encounter problems with it.

Declension

Declension of vanzelfsprekend
uninflected vanzelfsprekend
inflected vanzelfsprekende
comparative vanzelfsprekender
positive comparative superlative
predicative/adverbial vanzelfsprekend vanzelfsprekender het vanzelfsprekendst
het vanzelfsprekendste
indefinite m./f. sing. vanzelfsprekende vanzelfsprekendere vanzelfsprekendste
n. sing. vanzelfsprekend vanzelfsprekender vanzelfsprekendste
plural vanzelfsprekende vanzelfsprekendere vanzelfsprekendste
definite vanzelfsprekende vanzelfsprekendere vanzelfsprekendste
partitive vanzelfsprekends vanzelfsprekenders —

Derived terms